دکتر محمد دوستی زاده نشریه علمی-تخصصی دستاوردهای نوین در برق،کامپیوتر و فناوری 5 17 2025 11 29 A Review of Digital Maturity Assessment in E-Learning Schools Using Decision Support Systems (DSS) and AHP–TOPSIS Methods مروری بر ارزیابی بلوغ دیجیتال در آموزش الکترونیکی مدارس با رویکرد سیستم‌های پشتیبان تصمیم‌گیری (DSS) و روش‌های AHP-TOPSIS 102 114 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA علیرضا دانشجوی کارشناس ارشد مهندسی فناوری اطلاعات، موسسه مارلیک نوشهر مهدی استادیار گروه کامپیوتر، دانشگاه آزاد اسلامیواحد فیروزکوه 2025 11 14 Digital transformation in educational systems is recognized as one of the main pillars of innovation and quality enhancement in learning. Despite extensive investments in technology and educational infrastructure, many educational systems including Iranian schools still lack scientific and localized frameworks for assessing the digital maturity of e-learning. This review article aims to examine existing studies and models in the field of digital maturity by analyzing its dimensions, indicators, and assessment methods, with an emphasis on Decision Support Systems (DSS). In this regard, the study integrates the Analytic Hierarchy Process (AHP) for weighting criteria and the Technique for Order Preference by Similarity to Ideal Solution (TOPSIS) for ranking maturity levels. The literature review indicates that the technological, human resource, cultural, and managerial dimensions play the most significant roles in explaining digital maturity. Moreover, the use of fuzzy versions of AHP–TOPSIS has been highlighted as an effective approach for handling uncertainty and enhancing decision-making accuracy. The review findings suggest that criteria related to educational processes, leadership, and digital culture have the greatest influence on achieving higher levels of maturity, whereas infrastructural challenges and access inequalities remain the main barriers to digital education development. Finally, by integrating theoretical and empirical findings, this article proposes a reference framework for designing localized models to assess digital maturity and support decision-making in educational policymaking. تحول دیجیتال در نظام‌های آموزشی به‌عنوان یکی از ارکان اصلی نوآوری و بهبود کیفیت یادگیری شناخته می‌شود. با وجود سرمایه‌گذاری‌های گسترده در فناوری و زیرساخت‌های آموزشی، بسیاری از نظام‌های آموزشی، از جمله مدارس ایران، هنوز فاقد چارچوب‌های علمی و بومی برای ارزیابی بلوغ دیجیتال آموزش الکترونیکی هستند. این مقاله مروری با هدف بررسی مطالعات و مدل‌های موجود در حوزه بلوغ دیجیتال، به تحلیل ابعاد، شاخص‌ها و روش‌های ارزیابی با تأکید بر سیستم‌های پشتیبان تصمیم‌گیری (DSS) می‌پردازد. در این راستا، از ترکیب روش‌های فرآیند تحلیل سلسله‌مراتبی (AHP) برای وزن‌دهی معیارها و روش تاپسیس (TOPSIS) برای رتبه‌بندی سطوح بلوغ استفاده شده است. مرور ادبیات نشان می‌دهد که ابعاد «فناورانه»، «منابع انسانی»، «فرهنگی» و «مدیریتی» بیشترین نقش را در تبیین بلوغ دیجیتال ایفا می‌کنند. همچنین، به‌کارگیری نسخه‌های فازی AHP-TOPSIS به‌عنوان رویکردی مؤثر در مدیریت ابهام و ارتقای دقت تصمیم‌گیری مورد توجه قرار گرفته است. نتایج مرور نشان می‌دهد که معیارهای مربوط به فرآیندهای آموزشی، رهبری و فرهنگ دیجیتال بیشترین تأثیر را در دستیابی به سطوح بالاتر بلوغ دارند، در حالی که چالش‌های زیرساختی و نابرابری دسترسی، موانع اصلی توسعه آموزش دیجیتال محسوب می‌شوند. در نهایت، این مقاله با تلفیق یافته‌های نظری و تجربی، چارچوبی مرجع برای طراحی مدل‌های بومی ارزیابی بلوغ دیجیتال و پشتیبانی تصمیم در سیاست‌گذاری آموزشی پیشنهاد می‌کند. /downloadfilepdf/2261183